Een
cliënt van mij belde met het verhaal dat er bij haar in de
verzorgingsflat een mevrouw was die een aanlopertje eten gaf. Het poesje
liep er al een hele tijd. Voor een tijd terug is daar nog een kater bij
gekomen.
Nu wil het geval dat deze mevrouw zelf een poes heeft gehad voor ruim 19
jaar maar die heeft ze voor een jaar terug in laten slapen nadat de poes
in een consult had verteld hoeveel pijn ze had en dat ze er geen zin
meer in had.
Voor de mevrouw kwam er een grote leegte, 19 jaar lief en leed gedeeld
is niet niks. Ze had nog steeds verdriet en miste haar enorm maar een
ander dier daar wilde ze niet aan beginnen.
Totdat dit katertje ten tonele kwam.
Het katertje was wel gecastreerd maar de 1e mevrouw had alleen belang
bij de poes. Mijn cliënte heeft zich toen ontfermd over de kater, ze gaf
hem regelmatig wat kattenvoer.
Ze belde omdat ze een consult wilde voor deze kat om te kijken of hij
wel bij haar wilde wonen. Hij zou dan wel binnen moeten blijven.
Ik heb, omdat ik zelf regelmatig vermissingen doe, eerst maar eens de
instanties na gelopen. De mevrouw had geen computer en ook geen vervoer,
dus kon ze de kat ook niet na laten kijken op een chip. Bij
Amivedi
kon ik eerst niks
vinden maar toen ik bij
www.gevondenenvermistehuisdieren.nl
keek zag ik een kat die voldeed aan de beschrijving. Hij had wat
specifieke kenmerken en die kwamen overéén.
Hij was al 8 volle maanden op stap en toen ik eenmaal de vermissingdatum
wist heb ik hem ook gevonden bij
Amivedi. De cliënte zou
Amivedi bellen of ze zou daar in de buurt gaan vragen. Ze vond het wel
belangrijk dat de kat weer naar zijn baasje zou teruggaan want die zou
hem natuurlijk vreselijk missen.
De volgende dag zat het me niet lekker en heb ik zelf
Amivedi
gebeld en het verhaal uitgelegd, er was
nog niet gebeld door die mevrouw.
Ik heb het telefoonnummer doorgegeven en ze zou alles in werking
stellen.
Savonds werd ik eerst gebeld door de persoon van de kat. Ze waren zo
blij! Doerak lag al heerlijk op de bank te slapen. Ze waren er naartoe
gereden en hebben daar de mevrouw gesproken die het poesje te eten gaf.
Zij wist waar het katertje ongeveer zou zijn en toen ze daar aankwamen
hebben ze zijn naam geroepen, meneer kwam toen meteen uit de bosjes
gerend. Ze bedankte me hartelijk dat ik gebeld had. Daarna belde Amivedi
en de medewerkster vertelde dat de eigenaars in de tussentijd ook nog
verhuisd waren naar een dorp verderop maar ze hadden gelukkig nog een
telefoonnummer van familie van die personen.
Zo zie je maar weer! 8 maanden vermist geweest en nooit wat gehoord. Die
mensen hebben alles gedaan wat mogelijk was maar geen reactie. De kat is
gechipt maar dan moet hij eerst bij iemand komen die een chiplezer
heeft, een dierenarts of dierenambulance. Doerak zat maar een paar
honderd meter van zijn huis maar is nooit opgemerkt.
De mevrouw die zich ontfermd heeft over Doerak gaat binnenkort even
langs om toch nog afscheid van hem te nemen.
Note: Voor een kat die van huis is speelt er maar één ding en
dat is overleven en overleven betekent, voedsel. Daar waar hij aan eten
kan komen zal hij altijd in de buurt blijven.